İnsana olan merakım, mesleki bir tercih olmadan çok önce başlayan kişisel bir yolculuktu. Bugün geriye dönüp baktığımda, yaptıklarımı tesadüfen değil; gördüklerimi anlamlandırmak ve eksiklerimi tamamlamak için bilinçli adımlarla seçtiğimi görüyorum.
2016 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Kamu Yönetimi bölümünden mezun oldum. Yönetim, organizasyon ve sistemler—gerek hukuki, gerek ekonomik, gerekse politik boyutlarıyla—insan davranışlarının kurumsal yapılar içindeki işleyişini ele alan bu eğitim; bireyi yalnızca birey olarak değil, sistemin bir parçası olarak okumamı sağladı. Mezuniyetim öncesinde bir kamu yönetimi öğrencisi, sonrasında ise kamu yöneticisi unvanıyla edindiğim tüm deneyimler bana şunu gösterdi: Sorun çoğu zaman bireyden çok sistemin bireylerce yanlış okunmasındaydı.
Mezuniyetimin ardından, Doğa Koleji bünyesinde yürütülen t-MBA (Master of Business Administration for Teenagers) Programı kapsamında lise düzeyinde eğitimler verdim. Bu programda ekonomi, pazarlama, reklamcılık veri madenciliği, girişimcilik ve inovasyon, uluslararası ilişkiler ve ticaret hukuku gibi pek çok dersi akademik düzeyde yürütürken; eş zamanlı olarak okul öğrencilerinin eş güdümü ve okul meclisinin desteğiyle koordinatör olarak gönüllü sosyal hizmet faaliyetleri gerçekleştirdim.
Gençlerle çalışırken, birimim dolayısıyla yalnızca bilgi aktarmaktan ziyade; karar verme, problem çözme, kendini konumlandırma, gelecek tasarımı ve tüm bunları uygulayabilme alanlarında aktif rol alma imkânı buldum. Süreçte fark ettiğim en çarpıcı gerçek şuydu: Bu gençlerle ilgili anlatılanların aksine bir sorun yoktu; asıl mesele, onları anlamakta zorlanan bizlerin zihinlerindeki sistemlerdi.